De oorzaak van overgewicht.

obesity
Lunch break

Voeding is niet de oorzaak, voeding is het gevolg van de oorzaak.

Laats las ik in een post iets over hoe voeding niet het probleem maar een symptoom van het probleem is wanneer je te maken hebt met overgewicht.

 

Ik zou met liefde de exacte tekst citeren, maar ik kon deze helaas niet terug vinden.

 

Het ging mij dan ook niet om de tekst, maar meer om het gevoel wat ik kreeg bij de omvang en betekenis van wat er eigenlijk gezegd werd.

 

Eigenlijk werd er iets gezegd wat ik bijna nooit hoor van trainers, specialisten en andere “experts”. Ik zeg “experts” tussen haakjes want laten we eerlijk zijn, wie kan zichzelf nou echt expert noemen in het omgaan met een maatschappelijk vraagstuk waarvan we na 20 jaar pas net echt de oorzaken beginnen te doorgronden.

 

En met probleem bedoel ik niet het typische doem scenario wat vaak door alarmnisten geschetst wordt. Je weet wel, het overgewicht is intens slecht voor je en uiteindelijke ga je er aan dood en dat kost de samenleving veel te veel geld en ik ben eigenlijk gewoon heel sneu dat ik dit roep scenario.

 

En dat allemaal door overgewicht.

 

Nee.

 

Overgewicht is pas een probleem wanneer je dat als zodanig ervaart. Dat geld voor zowel de mensen die er alleen een mening over vormen als de mensen die daadwerkelijk overgewicht hebben.

 

De gezondheid van een persoon met overgewicht is namelijk niet per definitie direct in gevaar, zij gaan niet plots dood en het is al helemaal onzin om te stellen dat overgewicht zoveel geld zou kosten dat de hele maatschappij er aan onder gaat.

 

Ik stop bij deze dan ook met het benadrukken van een algemeen probleem, dat is er namelijk niet.

 

Anyway, terug naar de kern van het verhaal.

 

“voeding is niet de oorzaak, voeding is een symptoom wat voortkomt uit de oorzaak”

 

Maar, wat is dan de oorzaak?

 

De oorzaak is breed, veel te breed voor een blog van ongeveer 600 woorden. Wat ik wel kan zeggen en waar gelukkig steeds meer besef van komt is dat hoe wij als mensen met elkaar omgaan een enorm grote rol speelt.

 

Of het nou een sociale of werk gerelateerde omgeving is, het zijn de mensen waar we mee omgaan die van grote invloed zijn op de wijze hoe wij ons zelf zien en behandelen.

 

Mensen zijn sociale wezens, we zijn op zoek naar goedkeuring van anderen en hebben vaak de wens om ergens bij te horen.

 

Maar, bovenal zijn we op zoek naar acceptatie om wie we zijn.

 

Dat die acceptatie begint bij jezelf is voor velen een enorme uitdaging. Jezelf accepteren is dan ook lastig te realiseren in een samenleving waarin stigmatiseren en het negatief benadrukken van mensen om hoe zij er wel of niet uitzien heel normaal is geworden.

 

Hoe goed je het ook bedoelt, stigmatisering werkt nou eenmaal averechts als het gaat om het helpen van mensen met overgewicht die dat ook daadwerkelijk als problematisch ervaren.

 

Het lijkt er dan ook steeds meer op dat overgewicht het bijproduct is van de manier waarop mensen met elkaar omgaan en hoe we als samenleving tegenover bepaalde situaties staan. De focus in deze lastige vraagstukken zou daarom ook juist maatschappelijk gericht i.p.v. individueel gericht moeten zijn.

 

Pas wanneer we ons gaan beseffen dat hoe wij als maatschappij met elkaar omgaan meer invloed heeft op onze gezondheid en welzijn dan alle afval programma’s bij elkaar, kunnen we stappen in de juiste richting gaan zetten.

 

 

Voeding is niet de oorzaak, voeding is het gevolg van de oorzaak.

 

 

En dat hoor ik een Personal Trainer nou nooit zeggen.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s